Humorologie, een begrip in de theaterwereld vernieuwt zichzelf. En het is meer dan een vernieuwing van de website
www.humorologie.be Humor blijft een peiler maar verwondering brengen is de nieuwe peiler. Met hun eendaagse wintereditie in een volle Kortrijkse schouwburg zijn ze daar wonderwel in geslaagd. We kijken al uit naar hun zomereditie het laatste weekend van juni.
De Vlaamse Gemeenschap erkende de profilering van Humorologie, als autonome kunstenorganisatie binnen het Kunstendecreet als een fabrikant van verwondering door een hogere subsidie. Hierdoor kon men investeren in een halftijdse functie van Koen Allary, die ook humor en circus in de Roeselaarse De Spil en op Theater-aan-Zee programmeert. Hij volgt daarmee Marnix Thijs op die 23 jaar geleden mee aan de wieg van Humorologie stond in Marke. Humorologie laat ook alle podiuimdisciplines aan bod komen en dat is meer dan cabaret en stand-upcomedy, het omvat ook circus, theater, visuele humor, dans en andere verrassingen en nieuwigheden. Ze denken er zelfs aan om de naam Humorologie te vervangen, omdat het festival meer is dan humor en omdat de kunstensector het woordje humor nog altijd met veel argwaan bekijkt. “We willen af van het idee van Humorologie als een festival waar het publiek na iedere voorstelling plat van het lachen moet buitenkomen. Ik wil alle nuances van het beleven laten zien door voorstellingen te programmeren en (co)produceren waarbij het publiek met een wauwgevoel de zaal of tent verlaat. Daarbij gaan we op zoek naar creaties die de loutere techniek overstijgen. Niet dat techniek onbelangrijk is, maar er moet meer achterzitten. Circustechnieken zijn op zich bijvoorbeeld saai: je kunt jongleren met drie of negen ballen en misschien zal er ooit wel eens iemand dertig in de lucht krijgen maar als het niet meer is dan dat verveel je je na een half uur te pletter.” (zie interview van Liv Laveyne met Allary over Humorologie in De Morgen 26/01/2008).
Allary gaat verder in dit interview: “Humorologie heeft op dat vlak altijd een unieke positie ingenomen door te kiezen voor het bredere humorpalet. Nu willen we die positie verder versterken. Het is niet de taak van Humorologie om de gevestigde waarden te bundelen, daarvoor zijn er andere festivals en de culturele centra?. Wat wij het publiek willen voorschotelen is een blind date: je stapt bij wijze van spreken een wereldkeuken binnen waar je geen van de gerechten kent, je krijgt tien nieuwe smaken te proeven en misschien dat er zes meeval en dat je er twee echt niet lust. Dat risico moeten we durven opzoeken.”
Het is dan ook meegenomen dat Humorologie zijn publiek de kans biedt om tijdens het festival en via de Humortoer (met o.a. de winnaars Pol & Freddy) langs de culturele centra kennis te maken met wonderbaarlijke voorstellingen die je met moeite elders in ons land ziet of die ze (co)produceren. Het is even wennen voor het trouwe humorologiepubliek, maar het trekt ook een nieuw en jong publiek aan dat de nieuwe weg van ontdekking van Humorologie weet te appreciëren. Ook het tweejaarlijkse Humorologieconcours dat al heel wat humortalent naar voren bracht, blijft zich niet beperken tot de Kortrijkse schouwburg, maar brengt in de toekomst halve finales binnen de jaarprogrammering van Theater aan Zee in Oostende en in De Warande in Turnhout.
Op het vlak van circusvoorstellingen waren er de afgelopen twee jaar coproducties voor ShakeThat en Les Argonautes met hun Pas Perdus. Tegenwoordig krijgen ze veel aanvragen voor coproducties. Hierin wil Allary in de mate van het mogelijke een rol spelen en hij hoopt in de toekomst ook zelf voorstellingen te produceren.
De wintereditie van Humorologie bracht ons dus 4 verrassingen, die de meesten uit het publiek nog niet kenden. Wij hadden Ockham’s Razor en Cie Fardeau al eens bezig gezien op het herfstfestival van Theater op de Markt in Neerpelt, en waren maar al te blij dat we deze pareltjes van verwondering hier nog eens konden bewonderen. Ook Bart Cannaerts was als nieuw talent dat met de prijzen wegloopt voor ons nog een onbekende en Nederlander Eric Koller met zijn visuele humor trad voor het eerst in België op. Het publiek reageerde verschillend. Voor Ockham’s Razor, die de avond mochten beginnen vergat men soms te applaudisseren omdat men zo verbaasd was, en Eric Koller, die de avond eindigde, en zijn publiek in de schouwburg had natgespoten, kreeg een staande ovatie.
De avond begon met de luchtacrobatie van
Ockhams Razor uit het V.K. (
www.turtlekeyarts.org.uk) Op You Tube is een filmpje van Every Action alsook over hun andere producties te zien. Op Theater op de Markt was ik al erg opgetogen over hun drie producties die ze er toen brachten. Vanavond zagen we de meest grappige nl. Every Action. Er wordt gebruik gemaakt van een 25m lang touw dat over twee katrollen rolt en daarin wordt er geklommen, gehangen, gerold, getrokken, gebalanceerd. Drie vrouwen en een man houden elkaar perfect in evenwicht en trekken elkaar tot in de top van de schouwburg. Elk heeft ook een blok van verschillend formaat. Grappig is als de vrouwen de touwtjes in handen nemen en van de man een marionet maken van wie ze de bewegingen controleren. Elkeen is afhankelijk van de beweging van de andere. Op een bepaald moment laten ze een vrouw boven aan het plafond van de schouwburg hangen, moederziel alleen. En daar heeft het publiek dan leedvermaak mee. Ook als de man op de kubussen klimt die abnormaal gestapeld zijn om dan vast te stellen dat hij niet hoog genoeg kan reiken om het touw weer naar beneden te trekken. Een erg mooie voorstelling, volstrekt in balans met mooie muziek en zonder woorden, maar met blikken die genoeg zeggen.
Al even impressionant waren Mikis Minier Matsakis en Anne De Buck van
Compagnie Fardeau uit het naburige Noord-Frankrijk. Met hun act wonnen ze de zilveren medaille op het Festival Mondial du Cirque de demain in 2007 in Parijs. Fardeau een mooi en goed klinkend woord voor een groep. De vrouw wordt hier letterlijk op handen gedragen en ze doorloopt alle plekjes van de man zijn lichaam. Het begint met de man die de vrouw alle richtingen laat kantelen, laat rollen in de lucht en over het podium en ze sleurt over het podium. De vrouw blijft daarbij zogoed als stokstijf en bekijkt af en toe de man van wacht maar ventje tot het mijn beurt is. De vrouw is geen mager type dus hapt de man even naar adem na zijn uitvoering en dus wordt het tijd voor de vrouw om hem alle hoeken van het podium te laten zien, maar de man is zwaar en log om te versleuren. Dan maar een wandeling op zijn lichaam, van voor naar achter, van onder naar boven en van boven naar onder. Tere plekken worden daarbij niet uit de weg gegaan. Daarbij komt er ook allerlei acrobatie aan te pas waarbij de vrouw op de handen van de man op een hoger niveau wordt getild, gegooid en weer opgevangen. Regelmatig applaus zoals wanneer de vrouw met 1 voet boven op het hoofd van de man ronddraait. Alles gebeurt naadloos na elkaar, zonder woorden en wekt alleen maar verwondering. Er zijn geen woorden genoeg voor om dit allemaal te beschrijven, dus ga kijken als je daar de kans toe krijgt. Beide artiesten brengen met hun compagnie ook een straatspektakel l’Incident dat al eens op Humorologie te zien was en een zaalproductie Laissez-porter met 4 andere acrobaten in compagnie XY dat we vorig jaar in De Spil zagen. Een foto van het spektakel is o.a. te zien in het verslag van het festival Theater op de Markt van 30 oktober 2005 op
www.straattheater.net
Iets totaal anders was het optreden van de Vlaming
Bart Cannaerts.
http://bartcannaerts.blogspot.com Nog maar pas bezig als stand-up comedian en al twee ferme prijzen. De gouden microfoon in Amsterdam in 2006 en Humo’s Comedy Cup 2007. Hij vertelt in het begin van zijn optreden de pointes van de drie moppen die hij mogelijks zal vertellen die avond. Dan hebben we tenminste dit al gehad. Want sommige pointes en moppen halen de avond niet omdat niet de juiste persoon met het juiste beroep voor hem in de zaal zit. De man haalt regelmatig iemand uit de zaal, doet ze van plaats veranderen of leren hem een instrument bespelen, zij het beperkt tot één akkoord om er dan een liedje mee te zingen. Volgens Bart zaten de demente Kortrijkzanen vooraan. Het gaat over vrouwen, negers, Nederlanders, kabouters en helden. Zoals die Nederlander ook zei toen hij een cola kreeg, we vonden het af en toe “lekker”.
Eric Koller,
www.erickoller.nl een fantast uit Nederland met erg originele visuele humor speelde voor het eerst in België. Hij vulde meer dan een uur met visuele gags, waarbij sommigen te lang werden getrokken. Koller heeft iets met stopcontactdozen, alleen is het moeilijk de juiste te vinden wat leidt tot heel wat gekke situaties. Hij vertelt weinig met woorden, wel met beelden en die zijn soms erg absurd, erg droefgeestig. Hij weet handig om te gaan met cola light, gooit zware bowlingballen en grote voetballen in de zaal, speelt subliem zijn eigen hond en doet dat ook tussen het publiek. Erg leuk, maar te lang is het trekken van de winnende balletjes waarbij zijn microfoon-looplamp op het cruciale moment het laat afweten. Knap vond ik ook zijn huwelijk met het witte doek aan een kledingrek. Hij speelt ook graag vele rollen in de poppenkast van Jan Klaassen. Een beetje zielig is de oude man die zich van een looprekje bedient en valt. Uniek en goddelijk is zijn waterballet waarbij de voorste rijen in de zaal niet ontzien worden. Koller kreeg een staande ovatie na deze verfrissing.
Nog een tip voor de presentatrice van het festival. Geef de artiesten de kans nog eens terug op het podium te komen als het publiek applaudiseert.
Het publiek kreeg dus heel wat variatie voorgeschoteld. Daar zat minstens iets bij waar je niet voor thuis blijft. We weten nu al dat we tijdens het zomerfestival van Humorologie van 27 tot en met 29 juni niet thuis zullen blijven.
Johan Vanhie
top