Dommelhof viert feest

Je wordt maar één keer veertig.

Toen ik veertig werd, hield ik me voor, het leven begint pas bij veertig. Dommelhof Neerpelt leeft al veertig jaar lang en mag er wat mij betreft 100 worden.

Op zaterdag 15 september was er dan ook een groot feest waarbij nieuwe ruimtes werden ingenomen en waarbij ook het straattheater en circustheater niet ontbrak.

Dommelhof heeft wat straattheater en circustheater een pioniersrol vervuld en gaat daarmee verder. Het is misschien alleen jammer dat de Karavanen die pas sinds vorig jaar het straattheater over de provincie Limburg bracht gedurende twee weekends zal afgebouwd worden enerzijds uit besparingen, anderzijds omdat er niet altijd voldoende kwaliteit op een weekend voorhanden kan zijn.

Dommelhof blijft wel zijn twee pijlers van Theater op de Markt (Zomerfestival en herfst /circus festival)  en zijn productiehuis bewaren, gelukkig maar want zoiets moeten we in Vlaanderen koesteren en moet de overheid ook ondersteunen.  Er zijn twee enorme ruimtes gecreëerd waar voorstellingen kunnen voorbereid worden en gegeven worden. De donkere ruimte vormt de Zwarte doos. De grote ruimte die gecreëerd werd in plaats van de vroegere binnentuin biedt ook heel wat mogelijkheden. Als de geluidsregie goed werkt is zelfs de klank goed, wat op de feestdag niet altijd het geval was.

Dommelhof evolueerde van centrum voor sociaal-cultureel vormingswerk naar een centrum voor cultuur en sport. In die veertig jaar maakte het internationaal naam met o.a. het Poppenfestival en met Theater op de Markt, een festival dat tot de Europese top behoort. De jarenlange aandacht voor de arthousefilm leidde tot het succesvolle filmcircuit Zebracinema.

Die zaterdag  stond er praktisch maar aan één marktkraam op de markt van Neerpelt volk, namelijk aan dat van Martha!Tentatief met hun Chinese stofzuiger Tornado Dragon. We hebben de voorstelling al verscheidene keren gemist door allerlei omstandigheden en zaterdag kwamen we eigenlijk ook te laat aan, maar de verkoper wist ons toch te charmeren met zijn ongewone stofzuiger. Het leven is meer dan stofzuigen alleen. De Tornado-Dragon leeft met u mee. Alles buitengewoon grappig en vlot gebracht. Er is zelfs een website en een instructieboekje dat ook leuke lectuur oplevert. Zo’n marktkramer is meer dan een feest. Op de website staat bij de linken een filmpje van zo’n demonstratie. www.tornado-dragon.com

Cie Pol & Freddy, terug van weggeweest na de voetbreuk van Sander De Cuyper en dus terug ready met de voorstelling Ready. www.polfreddy.com . De winnaars van het Humorologieconcours met de juryprijs en de publieksprijs zijn binnenkort op humortoer in enkele culturele centra. We hebben ze al enkele keren gezien, ze blijven niet alleen goed, ze verbeteren hun act voortdurend. Het kegeljongleerwerk is origineel en grappig. Ook hun klapstoeltjes en het onderling gepest leveren leuke scènes op.  Ze spelen in op de omgeving, in het geval van Dommelhof op het klankenbos. En een volle pot (volle)yoghurt raakt op den duur ook wel leeg, zij het bij hen op een originele en amusante manier. Zie je een onnozel autootje met twee randdebielen met  hun speelgoed. Laat ze hun ding doen en geniet van dit jonge geweld.

Caro, Antoine & Rocco gaven een boeiende theatercircusvoorstelling. Caroline Siméon haalde sierlijke en vervaarlijke uit op de trapeze en de twee mannen van Circus Rasposo haalden straffe evenwichtstoeren uit op de grond en op een bank of kist of op elkaar en waren indrukwekkend op de Chinese mast. Een productie van Dommelhof zelf die deze namiddag tweemaal werd vertoond. Geen moment van verveling toen we  het die namiddag een tweede keer zagen. Het productiehuis Dommelhof heeft op die manier al vaak mooie dingen tot stand gebracht.

We keken even naar Yalliya, vier West-Afrikaanse muzikanten die traditioneleinstrumenten bespeelden. Het geluid kwam op de plaats waar we zaten echter niet zo goed over.

Daarna trokken we de kleine circustent van Circo Ripopolo binnen voor de voorstelling Fazzoletto. www.circoripopolo.be Un grande spettacolo raffinato met de staljongens Gabriële en Giancarlo. Het spektakel begint eigenlijk al bij de reservaties voor de voorstelling en de uitleg over de gekrompen tent. Binnen de tent krijgen we een circusspektakel met een koorddanser, een goochelaar, een trapezenummer, een levende kanonskogel een Russische piramide en een leeuwentemmer. Dit alles overgoten met een flinke portie humor. Gewaardeerd in binnen- en buitenland en enkele jaren ook voor het eerst in Dommelhof te zien geweest na productie aldaar. Wees snel bij het reserveren want vaak completo. Straks ook te zien op het circustheaterfestival Circo Circolo in Nederland.

Woesh met Shake That  www.shakethat.eu . Zet vijf jongleurs uit West-Vlaanderen achter een coctailbar voor een dorstig publiek en laat ze shaken. Prijswinnaars van de jury- en publieksprijs van het ISTF-festival Gent, staat deze jongens nog een mooi parcours te wachten. Zeer sterk in de gezamelijke jongleernummers en met een flinke pak humor achter een reuze toog. Halsbrekende toeren met ijsblokjes en limoenen die al dan niet verdwijnen. Plateaus en shakers vliegen door de lucht en de wonderbaarlijkste coctails worden geserveerd. Cool! Tijdens de zomer werd Sander De Cuyper met zijn gebroken voet vervangen door zijn speelmaatje Bram Dobbelaere. Sander was nu weer volledig op de been en sprong zelfs van de toog.

Alibi Collectief met Echafaudages. www.alibicollectief.be . Een herneming van het theaterstuk van Radeis van 25 jaar geleden. Het ging toen de wereld rond met dit woordloos theater. Nu regiseerde de vroegere Radeisspeler Pat van Hemelrijck drie jonge spelers die vaak ook op straatfestivals te zien zijn: Alain Rinckhout, Danie Jordens en Ief Gillis. Het gaat om drie arbeiders op een werf met een centrale stelling (une échafaudage). Er worden heel wat voorwerpen uit zichzelf tot beweging gebracht wat leidt tot een grappige voorstelling. Aangenaam om te bekijken en de menselijke verhoudingen tussen de arbeiders te observeren.

Daarna gingen we het vuurwerk van de vuurwerkmakers Vangelabbeek bekijken. Met een projectie van nieuwsbeelden uit 1967 en de muziek uit die periode werden we herinnerd aan 40 jaar Dommelhof. Vanop het logementsgebouw, vanuit de Dommelbeek en vanaf de grond werd vuurpijlen afgeschoten, een feest waardig.

Daarna was het nog de beurt aan de surprise van de avond. Joost Zweegers trad solo op en het publiek moest wachten om iets te drinken tot na het optreden. Als dit gedaan was, werd er nog aardig wat gedronken.

Dommelhof vooruit naar de vijftig jaar.