We vierden de zaterdag mee met 20 jaar Piste aux espoirs in Doornik en kijken uit naar Les Pistes de Lancement in Brussel
Het internationaal circusfestival Piste aux espoirs vierde dit jaar zijn 20e jaar, na een sabatjaar. Van 1 tot 4 maart had in Doornik (Tournai) het festival plaats dat vanaf heden tweejaarlijks zal gehouden worden. Er is ook geen competitie meer tussen de diverse circusscholen. Ook de grote tent is verdwenen, omwille van de kosten. Er zijn nu meer ruimtes in gebruik genomen en ook op straat was weer heel wat te zien, een maansverduistering zaterdag incluis.
Het festival is een ontmoeting van circusscholen van over de gehele wereld die in een gemeenschappelijk programma hun kunsten vertoonden. De Fédération Européeenne des écoles de Cirque (FEDEC) vergaderde de voorbije dagen en bracht in een twee uren spektakel Circle een overzicht van het hedendaagse circus. De nummers volgden elkaar op en kenden veel succes. Er waren nogal wat nummers met evenwicht op evenwichtstangen, toch was er in combinatie met dans variatie. Ik was vooral onder de indruk van enkele originele nummers zoals Mathilde Hueber uit een franse circusschool die op een stoel in de lucht sierlijke en gevaarlijke acrobatie toonde. Haar lange haar is enerzijds een troef qua schoonheid, maar kan ook een gevaar betekenen in het nummer om erin te blijven haperen. Petre Aberg en Sergi Parés uit een Zweedse circusschool brachten een hand op hand evenwichtsnummer waarbij hun voeten telkens op de grond terechtkwamen op voeten die er waren geschilderd. Knappe evenwichtsacrobatie met die extra dimensie. Erg leuk was ook Jacqui Levy uit een Australische circusschool die met haar baby bloemetjes toverde en erg knap op de rola bola was. Ze verpletterde haar baby, maar alles was ok. Vasil Tasevski uit een Franse circusschool wist te bekoren met twee ronddraaiende fietswielen, die hij liet draaien, zweven, rollen. Erg origineel en knap uitgevoerd. Uitdagend en op elkaar inspelend waren Loïc Quesnel en Kristina Dniprenko uit een Canadese circusschool met hun Duits rad en zijn acrobatische fiets. Mooi om zien. Er was een erg grote inzet van de decorploeg die bevelen kreeg van een gekke materiaalmeester. Twee uren circus, we hebben er ons geen minuut verveeld en erg mooie dingen gezien. De circusscholen hebben gelukkig nog heel wat te bieden. Ook de opwarmingsoefeningen in de hall voor het optreden werden erg gesmaakt door een wachtend publiek. De zaal B met zijn ronde vorm en publiek rond de artiesten is erg geschikt voor circusvoorstellingen. Waarom was er geen mogelijkheid om iets te consumeren?
Er waren ook nogal wat Vlaamse groepen. Zo was er de tent van Circus Ronaldo met in de mast een Vlaamse en Waalse vlag, er ontbrak nog een Belgische. De toeschouwers konden 4 dagen genieten van de Cucina dell’ Arte, waarmee de broers Ronaldo op acrobatische manier hun pizza proberen aan de man en de vrouw te brengen. Ook Circo Ripopolo met hun minitentje vastgeketend aan bijna even grote tonnen (wegens de stormwind de nacht voordien) was completo voor zijn Fazzoletto. Hoe een klein circus groots kan zijn. Ze stonden te pronken op de markt van Doornik.
Verder veel spektakel in het Maison de la Culture waar ze over een enorme zaal beschikken en waar de ESAC zijn laatstejaars met Nibào in Afrika liet toeren. De voorstelling leidde tot verdeelde reacties. Ik vond alle acrobatie en circusnummers opperbest alsook de muziek maar het Afrikaanse plaatje was wat chaotisch op sommige momenten en ik kon er geen echte structuur in terugvinden.
Er waren ook heel wat circusfanfares, waarvan Lokomotiv van Circus in Beweging uit Leuven er een van was. Alle fanfares waren goed op dreef in de straten en op de pleinen van Doornik.
De avondprogrammatie de zaterdag bood een cabaret van Retrouvailles in het grote Halle aux Draps. Een programma met grote verscheidenheid van optredens door vroegere laureaten van de Piste aux espoirs. De organisatie van deze schitterende avond was in handen van Chloé Vancompernolle en de gekende straatartiest Joppe Wauters, dit keer zonder zijn Lada. Traden op Denis Paumier als jongleur, Mathieu Moerenhout met zijn monocycle, Sébastien Nicaise deed wonderlijke dingen met zijn diabolo en Anne Weissbecker deed gevaarlijke dingen aan een slappe koord die ook een ontdubbeling kende in het midden. Erg sierlijk en knap. Christelle Dubois bracht krachtige evenwichtsoefeningen o de handen. Leuke jongleurs met kaatsballen op schuine planken waren Thibaut Schoirfer en Benjamin Mira. Ze jongleerden nog in korte broek maar hun spektakel was erg leuk en virtouoos. De revelatie van de avond was voor mij echter Beno^t Devos en Xavier Bouvier als de clowns Okidok. Ik had ze twee weken geleden gezien in hun show HaHaHa in het casino van Blankenberge, waar ze vanop een podium veel te ver van het publiek stonden. Nu stonden ze zowat midden de toeschouwers met hun kartonnen dozen. Eenvoudig maar erg grappig zoals je van clowns kunt verwachten. Ook hun minitent met acrobatie straalde veel sfeer uit.
We kijken al uit naar de volgende editie. Het Maison de la culture de Tournai ijvert al jaren om het nieuwe circus te laten ontdekken. In samenwerking met het Prato in Lille (Fr) hebben zij een project Circulons waarbij zij elkaars voorstellingen bezoeken en coproduceren gedurende het jaar. Alle info op
www.maisonculturetournai.com
Wie deze maand nog wil genieten van nieuwe voorstellingen kan van 8 maart tot 25 maart naar het Volkshuis van Sint-Gillis, Parvis de Saint-Gilles 37 te Brussel, waar de 9
e editie van Pistes de Lancement door gaat in organisatie van Espace Catastrophe.
www.catastrophe.be Info en reservaties +32 (0)2/538 12 02
Johan Vanhie
top