Festival van verwondering : De wonderen zijn de wereld nog niet uit.

www.humorologie.be  

Johan Vanhie op www.straattheater.net  op ontdekkingstocht sinds zaterdag.
Hij komt zondag terug, u ook?

Tentententoonstelling en allerlei nationaliteiten

Marke, plaats van verwondering waar al 24 jaren humor wordt geserveerd, is dezer dagen in de omgeving van zijn cultureel centrum een echt tentendorp geworden. Kleine tenten, zeer kleine tenten van kampeerders en de tent van Circo Ripopolo die in de was is gekrompen. De biljettentent, de onthaaltent, de T-shirttent, de Congé Payétent, de tenten van Circus Ronaldo, de tent van Omer en de grote theatertent. Ze zijn er niet alleen opgezet om gezien te worden, ze worden ook ingepalmd door enthousiaste toeschouwers die ingaan op de verbazende programmering van Koen Allary en zijn kleurrijke bende struisvogels. De struisvogel steekt misschien wel zijn kop in het zand, maar steekt dan langs de andere kant de kop weer op om zich te verwonderen wat er in het zwarte gat voor hem zo allemaal te zien is.
Drie dagen lang staat de wereld in Marke op zijn kop met allemaal paranormale mensen, (ze hebben mogelijks een vijs tekort maar een zintuig teveel), met Nederlanders die met hun hand of stem goeden dag zeggen en zich hiermee als komiek staande houden, met Spanjaarden die hun gewicht in goud waard zijn maar niet altijd op koers blijven en er gebroken uitkomen om het met fonkelende schoenen nog ver te schoppen. Andere Spanjaarden laten je de haren ten berge rijzen zodat je wat meer opvalt in de groene omgeving van het cultureel centrum. Je kunt je nog altijd wegsteken achter een primitieve houten boom die als een paddenstoel uit de grond rijst. Er zijn Franse tuinmannen die binnen spelen en uit hun schaduw treden door achter de krant te lopen, Belgen die te lui zijn en niet bekend genoeg zijn, maar wel bekend genoeg zijn voor Humorologie. Je hebt er die 4 klinkers gekocht hebben en met een vierkante meter genoeg hebben om toeren uit te halen en anderen die uit hun schulp kruipen achter de reeds volzette tent. Je hebt een Fransman, een Italiaan, een Spanjaard, een Portugees en nog een Fransman die plaatselijk circuleren en tonnen tonen. Ils ont du bon ton. Ernst brengt leute en de jeugd wordt beschermd vooral in California proberen ze dat. Sterren van de andere kant van de wereld steken hun nek uit en breken die bijna en drie generaties circusartiesten spelen de pannen van het dak van hun circustent. Het publiek ziet het van twee kanten en betaalt daar dus ook iets extra voor. (een dubbeltje op zijn kant?). Drie mannen zijn zot omdat ze humorwedstrijden winnen, drie andere mannen die met twee zijn, en die niet mooi zijn (ze bestaan echt) hebben een vrouw gevonden en zijn zot van liefde. Dat geeft soms van die neveneffecten, zoals bij Spaanse tweelingen die de clown uithangen. Een Franse fanfare gaat op tournée en een Amerikaan zwiert aan een lantaarnpaal. Er zijn Belgen die proberen tot tien te tellen en Etienne, die eigenlijk Piet is, of is het Gilbert, die zegt van zichzelf dat wat hij zegt, hij dit zelf zegt. Een programma dat we niet meer gezien hebben sinds de laatste verkiezingen. We smijten ons in het zwarte gat en genieten zowel binnen als buiten de tenten.
In plaats van het vervolg te lezen, rep u vandaag zondag naar Marke en val van de ene verbazing in de andere. (JV)